Nederlands Symfonieorkest | HET Orkest van het Oosten
Rachmaninoff 2
Dirigent Mark Shanahan en laatromantisch repertoire: dat is bij het Orkest van het Oosten steeds een gouden combinatie gebleken. Richard Strauss schreef zijn ‘Vier letzte Lieder’ in 1948, toen de laatromantische muzikale taal zo goed als uitgestorven was. Ook Rachmaninoff schreef in 1907 zijn tweede symfonie in zijn eigen laatromantische stijl. Programma: Berlioz, Ouverture Les Francs-Juges | Strauss, Vier letzte Lieder | Rachmaninoff, Symfonie nr.2 | dirigent: Mark Shanahan | sopraan: Barbara Haveman
Bij deze voorstelling is om 19.15 een gratis inleiding. U kunt hiervoor telefonisch reserveren via 038 4288 288.
Barbara Haveman
Barbara Haveman, geboren in Groningen, studeerde in 1994 af aan het conservatorium in Maastricht. Ze won prijzen bij de internationale concoursen Belvedere Competition in Wenen, Concours International de Chant de Verviers en Voci Verdiane in Busseto. Ze speelde onder andere in Italië, Frankrijk, Nederland, Spanje, Kroatië en Japan. Ook nam zij diverse cd’s op.
Programmatoelichting
Ouverture Les Francs-Juges
Les Francs-Juges is eigenlijk een opera van Berlioz op het libretto van een vriend. Berlioz kreeg geen toestemming om de opera uit te voeren, ook niet na aanpassingen. Daardoor heeft hij de opera nooit afgemaakt en het grootste gedeelte vernietigd. Alleen de ouverture is bewaard gebleven en is inmiddels een populair zelfstandig orkestwerk. Het is het eerste werk dat Berlioz voor alleen orkest schreef en ook zijn vroegste compositie wat tot het hedendaags repertoire behoort. Andere stukken uit de opera hergebruikte hij in onder andere Symphonie Fantastique.
De opera Les Francs-Juges, wat ‘vrije rechters’ betekent, verwijst naar de ‘Vehmrichter’. De Vehm was een geheim genootschap van rechters dat midden de 13e eeuw werd opgericht in Westfalen. Het had aanvankelijk goedkeuring van kerk en staat, maar ging later steeds meer op eigen houtje te werk. Het woord ‘vehm’ is afgeleid van het Latijnse ‘fama’, een wet gebaseerd op een gezamenlijke opinie.
Vier letzte Lieder
De Vier letzte Lieder zijn de laatste composities van Richard Strauss. Hij schreef ze in 1948, toen hij 84 jaar was. Ze zijn geschreven op teksten van Joseph von Eichendorff en Herman Hesse. Het staat niet vast dat Strauss deze liederen als een afgerond geheel beschouwde. Er bestaan nog twee onvoltooide liederen. De titel kwam van Ernst Roth, hoofdredacteur Boosey en Hawkes. Hij maakte van de vier liederen een geheel en zette ze in de volgorde waarin ze nu meestal worden uitgevoerd. De liederen gaan over de dood, maar in plaats van de typische opstandigheid van de Romantiek, stralen de liederen een gevoel van kalmte en acceptatie uit.
Symfonie nr. 2
Rachmaninoff schreef zijn tweede symfonie toen hij met zijn gezin naar Dresden was verhuisd. Hij had twee succesvolle seizoenen als dirigent van de Imperial Opera van het Bolshoi Theater in Moskou achter de rug, maar was daarmee gestopt om meer tijd te kunnen steken in het componeren en de politieke drukte in Rusland te ontvluchten. Hij dirigeerde in 1908 zelf de première van zijn tweede symfonie.
Rachmaninoff was er destijds nog niet van overtuigd dat hij een begaafd componist was. Zijn eerste symfonie werd overladen met slechte kritieken en de jonge componist zou er een depressie van hebben gekregen. Zelfs na het succes van zijn tweede pianoconcert, waar hij de Glinka Prijs voor kreeg, had hij nog geen zelfvertrouwen gekregen. Tien maanden na de première kreeg hij ook voor zijn tweede symfonie de Glinka Prijs. Hierdoor steeg zijn gevoel van eigenwaarde en zag hij zichzelf meer en meer als een talentvol componist.
